Solo
Geen mythe of wildwestverhaal
is het wat ik ditmaal opschrijf.
Ik klauter uit een krater, kaal -
de zon brandt op mijn dunne lijf.
Ik roep een zin. Het klinkt te schraal
in het omringende gewelf -
ik heb geen schim of filiaal -
ik ben vandaag alleen mezelf.
Ik kan mij niet beroepen op
een stand-in of een stijlfiguur,
een schuilnaam of een ledenpop.
Er is geen spoor van literatuur.
Jules Deelder
Rotterdam is niet te filmen
De beelden wisselen te snel
Rotterdam heeft geen verleden
en geen enkele trapgevèl
Rotterdam is niet romantisch
heeft geen tijd voor flauwekul
is niet vatbaar voor suggesties
luistert niet naar slap gelul
‘t Is niet camera-gevoelig
lijkt niet mooier dan het is
Het ligt vierkant hoog en hoekig
gekanteld in het tegenlicht
Rotterdam is geen illusie
door de camera gewekt
Rotterdam is niet te filmen
Rotterdam is vééls te ècht
Wij waren weinigen.
Wij waren sommigen.
Wij waren enkelen.
Wij waren anderen.
Wij speelden geen rol in een rel
Van Europees formaat.
Wij kwamen niet op straat.
Wij kwamen niet op.
Dis-lui toi que je t’aime, dis-lui, dis-lui, redis-lui quand même
Dédie-lui ce poème, c’est le never more, jamais à plus jamais
Dis-lui toi que je t’aime, bien sûr on en revient toujours au même
Thème insoluble c’est vrai, c’est toi que j’aime.
C’est toi que j’aime pour de vrai.
Hoe langer ik leef
Hoe minder ik weet
Hoe minder ik denk
In goed en in kwaad
In waarheid en leugen
In liefde en haat
Geef mij maar de wolken
Geef mij maar de lucht
Ik kan er uren naar kijken
Misschien is dat het geluk
Misschien ligt daar het geluk…
